پله پله تا ملاقات یار

سال‏هاست گمشده‏ اى دارم. باید فریادهایم را عوض کنم! باید فانوس بردارم و به عمقِ جنگلِ درونم قدم بگذارم! باید به دنبالِ خودم بگردم؛ به دنبالِ اقرار به تنهاییهایم

 در راهِ رسیدن به تو گیرم که بمیرم                 اصلاً به تو افتاد مسیرم که بمیرم
   یک قطره آبم که در اندیشه دریا                افتادم و باید بپذیرم که بمیرم
            **************************
                     ا ي آنکه در نگاهت حجمي زنور داري
                                  کي از مسير کوچه قصد عبور داري؟
                     چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابي
                                   اي آنکه در حجابت درياي نور داري
                     من غرق در گناهم،کي مي کني نگاهم؟
                                   برعکس چشمهايم چشمي صبور داري
                      از پرده ها برون شد،سوز نهاني ما
                                   کوک است ساز دلها،کي ميل شور داري؟
                      در خواب کاش بینم يک شب فروغ رويت
                                   کي در سراي چشمم،قصد ظهور داري؟