ادله شهادت پیامبر اکرم (ص) بااستناد به روایات

آیا شهادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله) از قرآن قابل اثبات است؟

وما مُحَمَدٌ إلا رَسُولٌ قَد خَلت مِن قَبلِهِ الرُّسُل أفإن ماتَ أَو قُتِلَ إنقَلَبتُم عَلی

 أَعقابِکُم وَ مَن یَنقَلِب عَلی عَقِبَیهِ فَلن یَضُرَّ اللهَ شَیئاً وَ سَیَجزي اللهُ الشاکِرین

عیاشی از عبدالصمدبن بشیرازامام صادق(علیه السلام)روایت کرده که فرمود:

 «تدرون مات النبي (صلی الله علیه واله) أو قتل؟ إنّ الله یقول: ﴿أفإن مات أو قتل

 إنقلبتم علی أعقابکم﴾ فسمَّ [قبل الموت!] إنّهما سقتاه! فقلنا إنّهما 

وأبویهما شرُّ من خلق الله».

«می دانید که پیامبر (صلی الله علیه واله)) فوت کرد یا کشته شد؟

عیاشی از عبدالصمدبن بشیرازامام صادق(علیه السلام)روایت کرده که فرمود:

 «تدرون مات النبي (صلی الله علیه واله) أو قتل؟ إنّ الله یقول: ﴿أفإن مات أو قتل

 إنقلبتم علی أعقابکم﴾ فسمَّ [قبل الموت!] إنّهما سقتاه! فقلنا إنّهما 

وأبویهما شرُّ من خلق الله».

«می دانید که پیامبر (صلی الله علیه واله)) فوت کرد یا کشته شد؟ خداوند

 می فرماید: «آیا اگر او بمیرد و یا کشته شود عقب گرد می کنید؟»

 پس پیامبر(صلی الله علیه واله) قبل از موت مسموم شد! آن دو به ایشان 

سم خوراندند! ما گفتیم: آن دو و پدرانشان بدترین کسانی هستند

 که خدا خلق کرده است».البرهان، ج5،ص419؛ الصافی، ج5، ص194؛ نور الثقلین، ج5،ص367،ح3؛ 

هم چنین عیاشی از حسین بن منذر روایت کرده که گفت: «از امام صادق

(علیه السلام) درموردقول خداوند﴿أفإن مات أو قتل إنقلبتم علی أعقابکم﴾

 پرسیدم: آیا قتل بوده یا موت؟ فرمود: اصحابش کردند آن چه کردند

(یعنی: ایشان را به شهادت رساندند).تفسیر البرهان

روایاتی که در مورد شهادت همه معصومین (علیه السلام) رسیده است،

 اگر نگوییم به حد تواتر رسیده است، حداقل می توان گفت مستفیضه

 هستند که به اختصار بیان خواهیم کرد. 

1- رسول خدا(صلی الله علیه واله)  فرمودند: «ما من نبيٍّ أو وصيٍّ إلا شهیدٌ»

.بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 17، ص 405 و ج 40، ص 139 «هیچ نبی و یا وصی نیست مگراین 

که شهید می شود».

2- در روایت دیگری فرمود: «ما منا إلا مسمومٌ أو مقتول» «هیچ یک از ما

 نیست مگر این که یا مسموم یا کشته می شود».

بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 45، ص 1

3- امام مجتبی(علیه السلام) :«والله ما منّا إلا مقتول شهید» «به خداسوگند

 هیچ یک از ما نیست مگر این که مقتول و شهید است»

عیون الاخبار، شیخ صدوق، ج 1، ص 287 از امام رضا. 

همین روایت از امام صادق و امام رضا علیهما السلام هم نقل شده است.

از این روایات می توان فهمید تمام اهل بیت به شهادت رسیده اند چون 

حرف نفی و «الا» در یک کلام افاده عموم می دهد و همه ایشان را

 شامل می شود مگر این که با دلیل محکم و یقینی یکی از ایشان خارج

 شود که چنین دلیلی موجود نیست

2، نظر عامه در مورد شهادت پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) چیست؟ 

وقال البیهقی: أنبأنا الحاکم، أنبأنا الأصم، أنبأنا أحمد بن عبد الجبار 

عن أبی معن عن الأعمش عن عبدالله بن نمرة عن أبی الأحوص

 عن عبدالله بن مسعود قال: 

«لئن أحلف تسعاً أنّ رسول الله(صلی الله علیه واله) قتل قتلاً أحبّ إلیّ من 

أن أحلف واحدة أنّه لم یقتل وذلک أنّ الله إتّخذه نبیّاً واتّخذه شهیدا».

«اگر نُه بار قسم بخورم که رسول خدا (صلی الله علیه واله) کشته شده، برای 

من بهتراست از این که یک بار قسم بخورم که اوکشته نشده است،واین

 به خاطر آن است که خداوند او را نبی گردانید و او را شهید کرد»

.سیرة النبویه، ابن کثیر الدمشقی، ج 4، ص 449؛ مسند أحمد بن حنبل ج 1، ص 408؛ المعجم الکبیر، طبرانی، ج 10، ص 109؛ 

3، نظر شیعه درباره مسموم شدن پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله) در خیبر چیست؟

در تفسیر شریف منسوب به امام حسن عسکری(علیه السلام)  جریان

 آوردن غذای مسموم برای پیامبر را با تفاصیل آن نقل شده است:

«و اما سخن ذراع مسموم: پس زمانی که پیامبر(صلی الله علیه واله)  از

 خیبر به مدینه با فتح و پیروزی بازگشتند، زنی از یهود نزد ایشان آمد

 و اظهار اسلام کرد و همراه او ذراع (گوسفند) بریان شده مسمومی

 بود و آن را در مقابل حضرت قرار داد. رسول خدا(صلی الله علیه واله)  سوال 

کردند این چیست؟ گفت: پدر و مادرم فدای شما ای رسول خدا! وقتی

 شنیدم شما به طرف خیبر برای جنگ خارج شده اید غمگین شدم، 

چون می دانستم آنان مردان پر قدرتی هستند. و این بچه گوسفندی

 بود که مثل فرزندم آن را بزرگ کردم و دانستم که محبوب ترین غذا نزد

 شما غذای بریان است و بهترین بریان در نظر شما دست گوسفند است،

 برای همین نذر کردم که اگر خداوند شما را از خیبر به سلامت باز گرداند، 

این گوسفند را ذبح کنم و از دست بریان شده آن شما را طعام دهم و الآن 

خدا شما را از آنان به سلامت باز گرداند و شما را بر آنان پیروز کرد، پس این 

را آوردم تا به نذرم وفا کنم.

براء بن معرور و علی بن ابی طالب (علیه السلام) همراه رسول خدا(صلی الله علیه واله) 

بودند. 

پیامبر فرمود: نان بیاورید. نان آوردند. براء بن معرور دست دراز کرد و لقمه ای

 از آن برداشت و در دهان گذاشت. علی بن ابی طالب (علیه السلام)فرمود: ای 

براء! زودتر از رسول خدا(صلی الله علیه واله) شروع نکن. براء گفت: یا علی! گویا تو 

رسول خدا (صلی الله علیه واله)را بخیل می دانی! علی(علیه السلام)  فرمود: من رسول

 خدا (صلی الله علیه واله) را بخیل نمیدانم لکن او را بزرگ می دارم واحترام میکنم.

 نه من و نه تو و نه هیچ یک از مخلوقات حق ندارند بر رسول خدا پیشی بگیرند

، نه در کار و نه در خوردن و نه در نوشیدن. 

براء گفت: من رسول خدا(صلی الله علیه واله) را بخیل نمی دانم. حضرت علی

(علیه السلام) فرمود: برای این نگفتم، بلکه برای این گفتم که این غذا را این

 زن یهودیه آوردوما نمی دانیم او چگونه است، پس اگر با امر رسول خدا

(صلی الله علیه واله) می خوردی اوضامن سلامتی تواز این غذا بود و زمانی که 

بدون اذن اوازاین غذا خوردی به خودت واگذار می شوی. علی(علیه السلام) 

 این فرمایش رافرموددر حالی که براء لقمه را می جوید، 

 و براء در سکرات موت بر زمین افتاد و وقتی او را برداشتیم، مرده بود.

رسول خدا(صلی الله علیه واله)  فرمود: آن زن را برای من بیاورید. او را آوردند.

 پیامبر(صلی الله علیه واله) به او فرمود: چرا این کار را کردی؟ زن گفت: به من

 ظلم بزرگی کردی! پدر و عمو و برادر و شوهر و پسرم را کشتی! منهم

 این کاررا کردم وگفتم اگراو پادشاه است، انتقامم را از او می گیرم و اگر

 همانطورکه می گوید پیغمبر است و خدا به او وعده فتح مکه و پیروزی بر

 اهل آن را داده است، پس خدا او را از این غذاحفظ می کندو هرگز ضرری

 به اونمیرساند.

 پس رسول خدا(صلی الله علیه واله) فرمود: ای زن! راست گفتی. سپس رسول

 خدا (صلی الله علیه واله) فرمود: فلانی و فلانی را فرا خوانید و گروهی از بهترین 

اصحابش را که از جمله آنان سلمان و مقداد و عمار و صهیب و ابوذر و بلال

 و ... که جمعاً ده نفرمیشدندو علی بن ابیطالب(علیه السلام) نیزدر میان آنان بود. 

پس پیامبر(صلی الله علیه واله)  فرمود: بنشینید و دور این غذا حلقه بزنید. 

بعد رسول خدا(صلی الله علیه واله)  دست مبارک را بر ذراع مسموم گذاشتند

 و بر آن دمیدند و فرمودند:

 «بسم الله الرحمن الرحیم، بسم الله الشافي، بسم الله الکافي، بسم الله

 المعافي، بسم الله الذي لا یضرُّ مع اسمه شیءٌ و لا داء فی الارض و لا في 

السَّماء و هو السَّمیع العلیم».

 سپس فرمودند: به نام خدا بخورید پس رسول خدا(صلی الله علیه واله)  از آن

 تناول فرمود و ایشان هم خوردند تا سیر شدند و بعد آب نوشیدند. سپس

 امر فرمود که آن زن را حبس کنند.

وقتی روزدوم شدآن زن نزدرسول خدا(صلی الله علیه واله) آوردندوحضرت به او فرمود:

 آیا اینان درحضورتوازآن سم نخوردند؟پس چگونه دیدی که خدا این شر را از

 پیامبرش و اصحاب او دفع کرد؟ آن زن گفت: ای رسول خدا! تا الآن در نبوت 

توشک داشتم ولی اکنون یقین کردم که تو حتماًرسول خدایی، پس شهادت

 می دهم که خدایی جز خدای یگانه نیست و شریکی ندارد و این که تو عبد 

و رسول خدایی. و اسلام او نیکو شد

تفسیر امام حسن عسکری (ع)، ص 177 و از او بحارالانوارج 17، ص 317

علاوه بر این، معلوم می شود سمی که سبب شهادت پیامبر(صلی الله علیه واله)

 شده، گوسفند بریان مسموم در خیبر نبوده است و چگونه ممکن است این

 سم بعدازچهار سال! در پیامبر اثر کرده باشد ولی در آن ده نفر دیگر که اهل

 خلاف هرگز نامی از آنها به میان نیاورده اند اثر نکرده باشد.

4، نظر شیعه درباره شهادت پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) چیست؟

 همه علمای بزرگ شیعه بر این باورند که پیامبر اکرم  ب(صلی الله علیه واله) 

سبب سم به شهادت رسیده اند.هرچندبعضی از ایشان به خاطررعایت

 تقیه به این مطلب تصریح نکرده اند ولی هیچ یک از ایشان مطلبی را که 

دال بر این باشد که رسول خدا (صلی الله علیه واله)با فوت طبیعی از دنیا رفته اند

 را نقل نکرده اند.

شیخ مفید رحمه الله می گوید: «ایشان در 28 صفر سال دهم هجری در

سن 63 سالگی در مدینه منوّره مسموم به شهادت رسید.» 

المقنعه، شیخ مفید، ص 456تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج 6، ص 1

و مرحوم مجلسی رحمه الله می نویسد: شهادت پیامبر(صلی الله علیه واله) 

 در سال یازدهم هجری بوده است.

بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 22، ص 514

علامه حلی رحمه الله نیز شهادت پیامبر را با سمّ تایید می کند.

منتهی المطلب، علامه حلی، ج 2، ص 887.

مرحوم محمد علی اردبیلی رحمه الله نیز می گوید: پیامبر(صلی الله علیه واله) 

 در مدینه با سمّ به شهادت رسید.

جامع الروات، محمدعلی اردبیلی، ج 2 ص 463

قاتل یا قاتلان پیامبر(صلی الله علیه واله) جه کسانی بودند؟

طبق نظرصحیح عایشه وحفصه به تحریک ابوبکروعمر"پیامبر (صلی الله علیه واله)

 را مسموم کرده اند.، علی بن ابراهیم قمی در سبب نزول آیات اول

 سوره تحریم چنین روایت می کند: 

«سبب نزول این سوره این بود که رسول خدا (صلی الله علیه واله) در خانه 

(اتاق) بعضی از زنانشان بودند و ماریه قبطیه همراه پیامبر (صلی الله علیه واله)

 بود و به ایشان خدمت می کرد. روزی که پیامبر در خانه حفصه بودند، 

حفصه برای حاجتی بیرون رفت. پس رسول خدا (صلی الله علیه واله)ماریه

 را در آغوش گرفتند. پس حفصه از این جریان با خبر شد و غضب کرد. 

خدمت رسول خدا(صلی الله علیه واله)  آمد و گفت: ای رسول خدا! در روزی

 که نوبت من است و در خانه من و بر روی بستر من! پس پیامبر از

 اوشرم کردوفرمود:دست نگهدار(و برای اینکه اوراراضی کندفرمود:)

 ماریه را بر خود حرام کردم و بعد از این هرگز با او همبستر نخواهم شد

 و من رازی را برای تو فاش میکنم که اگر آن را به کسی بگویی لعنت 

خدا و همه ملائکه و همه مردم بر تو باد. حفصه گفت: قبول میکنم. 

آن راز چیست؟حضرت فرمود:همانابعدازمن ابوبکر خلافت را به دست 

می گیرد و بعد از او پدر توست. حفصه پرسید: چه کسی این را

 به تو خبر داده است؟ فرمود: خداوند دانا و خبیر به من خبر داده

 است. پس حفصه در همان روز این خبر را به عایشه داد و عایشه

 هماین خبررا به ابوبکر داد. و ابوبکرنزدعمر آمد و به او گفت: عایشه 

از قول حفصه خبری به من داده که اطمینان به قول او ندارم! پس تو

 از حفصه سؤال کن. عمرنزدحفصه آمدوبه او گفت: این چیست که

 عایشه از قول تو نقل می کند؟ حفصه منکر شد و گفت: من چیزی

 به عایشه نگفتم! عمر به او گفت: اگر این خبر صحیح است، به ما

 بگو تا آن را جلو بیندازیم! حفصه گفت: بله، رسول خدا(صلی الله علیه واله) 

 چنین فرمود.

 پس چهار نفری جمع شدند که رسول خدا (صلی الله علیه واله) را مسموم کنند.

پس جبرئیل همراه این سوره بر پیامبر(صلی الله علیه واله) فرود آمد. گفت:

 ﴿وَأَظهَرهُ اللهُ عَلَیهِ﴾ خدا برای پیامبر(صلی الله علیه واله)  آشکار کرد که حفصه

 سرّ را برای دیگران فاش کرده و آنان اهتمام به قتل پیامبر کردند.

 ﴿عَرَّفَ بَعضَهُ﴾ یعنی:

 پیامبر(صلی الله علیه واله)  بعضی از آن چه را که خداوند به او خبر داده بود

 را بهحفصه گفت و فرمود: چرا آن چه را به تو گفته بودم به دیگران خبر دادی؟ 

﴿وَ أعرَضَ عَن بَعضٍ﴾ یعنی: پیامبر(صلی الله علیه واله) به او خبر نداد که می داند

 آنان اهتمام به کشتن ایشان کرده اند.»

تفسیر قمی، علی بن ابراهیم، ج 2 ص 376؛ و از او بحارالانوار مجلسی، ج 22، ص 239.

بررسی آیات و روایات و تاریخ ما را به این نتیجه می رساند که

 نبی مکرم اسلام، حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه واله) به 

فوت طبیعی از دنیا نرفته اند بلکه به وسیله سمّ به شهادت رسیده

 و قاتلان ایشان ابوبکر و عمر و دخترانشان، عایشه و حفصه بوده اند. 

و کسانی که اندک تأملی در سیره و تاریخ این منافقین کرده باشند،

 میدانندکه ترورپیامبر (صلی الله علیه واله) توسط آنان امر دور از ذهنی نیست و 

آنان قبل و بعد از آن هم برای به دست آوردن حکومت به جنایات بزرگی

 دست زده اند، هم چون: ترور پیامبر در بازگشت از تبوک توسط ابوبکر

 و عمر و عثمان وطلحه و ...،غصب خلافت امیرمؤمنان علی (علیه السلام)، 

 آتش زدن بیت نبوّت، به شهادت رساندن حضرت محسن و حضرت

 زهرا(سلام الله علیها)، غصب فدک، جنگ جمل، تیر باران کردن بدن 

مبارک امام حسن مجتبی (علیه السلام) و هزاران جنایت دیگر، که 

در این مختصر نمی گنجد.

{الا لعنة الله علی القوم الظالمین وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب

 ینقلبون والعاقبة للمتقین}

زیباترین انگیزه‌های زوّار اباعبدالله(علیه السلام) در کلام امام صادق(علیه السلام):

عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ: اسْتَأْذَنْتُ عَلَى أَبِی عَبْدِ الله (علیه السلام): 

   فَقِیلَ لِی ادْخُلْ فَدَخَلْتُ فَوَجَدْتُهُ فِی مُصَلَّاهُ فِی بَیْتِهِ فَجَلَسْتُ حَتَّى

 قَضَى صَلَاتَهُ فَسَمِعْتُهُ وَ هُوَ یُنَاجِی رَبَّهُ وَ یَقُولُ... » (کافی/ج4/ص582)

معاویة بن وهب می‌گوید: وارد منزل امام صادق(علیه السلام) شدم 

تا به خدمتِ ایشان شرف‌‌یاب شوم، دیدم حضرت نماز می‌خوانند. 

من هم نشستم تانمازشان تمام شود.بعد شنیدم که حضرت با 

خداوند مناجات می‌کند و چنین می‌گوید:«یَا مَنْ خَصَّنَا بِالْکَرَامَةِ وَ خَصَّنَا بِالْوَصِیَّةِ وَ وَعَدَنَا الشَّفَاعَةَ وَ أَعْطَانَا 

عِلْمَ مَا مَضَى وَ مَابَقِیَ وَ جَعَلَ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْنَا، اغْفِرْلِی

 وَ لِإِخْوَانِی وَ لِزُوَّارِ قَبْرِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) الَّذِینَ

 أَنْفَقُوا أَمْوَالَهُمْ وَ أَشْخَصُوا أَبْدَانَهُمْ رَغْبَةً ...»

 ای خدایی که مارابه کرامت وجانشینی پیامبراکرم(صلی الله علیه واله)

اختصاص دادی و به ما وعدۀ شفاعت دادی و علم آنچه که گذشته 

است وآنچه که باقی‌ مانده است رابه ماعنایت فرموده‌ای. ای خدایی

 

که دل‌های مردم را به سوی ما سوق داده‌ای، مرا و برادرانم را و زوار

 قبر اباعبدالله (علیه السلام) را ببخش و بیامرز، همان کسانی که مالهای

 خودرادرراه امام حسین(علیه السلام) انفاق کردندوبدن‌های خودرارهسپار

 زیارت قبر اباعبدالله(علیه السلام) کردند، با این انگیزه که:

1. «رَغْبَةً فِی بِرِّنَا»؛ به ما اهل‌بیت (علیه السلام) نیکی کنند. 

(توجه کنیدکه ماخیلی ناچیزترازآن هستیم که بخواهیم به اهل‌بیت

(علیهالسلام) نیکی و کمک کنیم.این کلام شبیه فرمایش پروردگار است

 

که می‌فرماید: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلاَّ الْإِحْسانُ(رحمان/60) در حالی که

 ما چگونه می‌توانیم به خداوند نیکی و احسان کنیم جز اینکه او از

 لطف خودکارهای خوب مارانیکی واحسانِ به خودمحسوب می‌فرماید.)

2. «وَ رَجَاءً لِمَا عِنْدَکَ فِی صِلَتِنَا» امید دارند به آن اجر ویژه‌ای که تو

 به خاطر اتصالشان با ما اهل‌بیت(علیه السلام )، به آنان می‌دهی. 

3. «وَ سُرُوراً أَدْخَلُوهُ عَلَى نَبِیِّکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ» خوشحالی و

 سروری که با این زیارت خود به قلبِ رسول الله(صلی الله علیه واله)

وارد می‌کنند.

4. «وَ إِجَابَةً مِنْهُمْ لِأَمْرِنَا» زائرین اباعبدالله(علیه السلام) این کار را به

 انگیزۀ اجابت کردنِ امر ما انجام می‌دهند. 

5. «وَ غَیْظاً أَدْخَلُوهُ عَلَى عَدُوِّنَا» به انگیزۀ ایجاد کردنِ غیض در دلِ

 دشمنان ما این زیارت را انجام می‌دهند. 

6.«أَرَادُوابِذَلِکَ رِضَاکَ»آنهابه واسطۀ این زیارت، رضای تو را طلب 

می‌کنند. 

• این مجموعه‌ای بودازانگیزه‌هایی که زائرین قبراباعبدالله(علیه السلام)  

دارندیابایدداشته باشند؛ که امام صادق(علیه السلام)  بیان فرمودند.

 حضرت پس از این فراز از دعا، برای زائرین اباعبدالله(علیه السلام)  به 

صورت ویژه‌ای دعا می‌فرماید و از خداوند می‌خواهد:

• «فَکَافِهِمْ عَنَّا بِالرِّضْوَانِ» خدایا از جانبِ ما رضوان خود را به قدر 

کافی به اینها بده. 

• «وَ اکْلَأْهُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ» خدایا اینها را شب و روز حفظ بفرما.

 (البته ممکن است کسانی در این راه مجروح یا شهید شوند که

 این امر جداگانه‌ای است و مربوط می‌شود به برخی عوامل مثل

 آنکه کسی اجلش رسیده باشد یا توفیق درک بلایی در راه کربلا 

را داشته باشد..)

• حضرت درادامۀ دعای خود برای زائریناباعبدالله(علیهالسلام)می‌فرماید: 

«وَ اخْلُفْ عَلَى أَهَالِیهِمْ وَ أَوْلَادِهِمُ الَّذِینَ خُلِّفُوا بِأَحْسَنِ الْخَلَف‏»

 خدایا! اینها وقتی برای زیارت قبر حسین(علیه السلام)  می‌روند

 خودت جانشینِ آنها در خانواده آنها باش و برایشان جبران کن.

• «وَ اصْحَبْهُمْ وَ اکْفِهِمْ شَرَّ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ وَ کُلِّ ضَعِیفٍ مِنْ خَلْقِکَ

 أَوْ شَدِیدٍ وَ شَرَّ شَیَاطِینِ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ»

خدایا خودت در طول سفر مصاحب و همراه اینها باش و آنها را از شرّ

 هر ستمگر و دشمنِ نابکاری کفایت کن. و هر آدمِ قوی یا ضعیفی که

 بخواهد به اینها شرّی برساند تو محافظت کن و آنها را از شرّ شیاطین

 انس و جنّ حفظ کن.

• «وَ أَعْطِهِمْ أَفْضَلَ مَا أَمَّلُوا مِنْکَ فِی غُرْبَتِهِمْ عَنْ أَوْطَانِهِمْ وَ مَا آثَرُونَا

 بِهِ عَلَى أَبْنَائِهِمْ وَ أَهَالِیهِمْ وَ قَرَابَاتِهِمْ»

 خدایا پاداشى را که در برابر این غربت از وطن و مقدم داشتن ما

 بر فرزندان و خاندان و بستگان خود از تو آرزو دارند، به بهترین وجه

به آنان ارزانى دار.

• «اللَّهُمَّ إِنَّ أَعْدَاءَنَا أَعَابُوا عَلَیْهِمْ خُرُوجَهُمْ فَلَمْ یَنْهَهُمْ ذَلِکَ عَنِ النُّهُوضِ

 وَ الشُّخُوصِ إِلَیْنَا خِلَافاً عَلَیْهِمْ- فَارْحَمْ تِلْکَ الْوُجُوهَ الَّتِی غَیَّرَتْهَا الشَّمْسُ

 وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْخُدُودَ الَّتِی تَقَلَّبَتْ عَلَى قَبْرِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ(علیه

السلام) » خداوندا، دشمنان ما این سفر را بر آنان عیب گرفتند، ولى 

این عیبجویى آنان را از اقدام به این کار و حرکت به سوى ما به رغم

 خواسته آنان باز نداشت.پس پروردگارا،براین چهره‏ها که آفتاب آنها

 را دگرگون ساخته، و بر این گونه‏ها که بر قبر حسین (علیه السلام) 

   قرار گرفته رحم کن.

• حضرت در ادامۀ دعا می‌فرماید: 

    «وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْأَعْیُنَ الَّتِی جَرَتْ دُمُوعُهَا رَحْمَةً لَنَا وَ ارْحَمْ تِلْکَ

 الْقُلُوبَ الَّتِی جَزِعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنَا وَ ارْحَمِ الصَّرْخَةَ الَّتِی کَانَتْ لَنَا

 اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَوْدِعُکَ تِلْکَ الْأَنْفُسَ وَ تِلْکَ الْأَبْدَانَ حَتَّى نُوَافِیَهُمْ عَلَى

 الْحَوْضِ یَوْمَ الْعَطَش‏»

 خدایا رحم کن بر این چشم‌هاییکه از آنها اشک جاری می‌شود

 به خاطر اینکه ما را دوست دارند و رحم کن بر دل‌هایی که برای

 ما آتش می‌گیرند و بی‌قراری می‌کنند، و رحم کن بر این ناله‌ها و

 ضجه‌هایی که برای ما زده می‌شود و این فریادهایی که برای ما

 کشیده می‌شود.خدایا!من این جان‌هاواین بدن‌هارابه تومی‌سپارم

 تا اینکه روز قیامت آنها را از حوض کوثر سیراب کنی.

(کافی/4/582 و ثواب الاعمال شیخ صدوق/95)

• بعد راوی می‌گوید امام صادق(علیه السلام)  مدام در حالی که سر

 به سجده گذاشته بود، این دعاها را می‌خواند

(فَمَا زَالَ وَ هُوَ سَاجِدٌ یَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاء).

 بعد از پایان دعا، راوی تعجب خود را از این‌همه اهمیتی که

 حضرت برای زائرین کربلا قائل شده‌اند ابراز می‌دارد و حضرت

 به ایشان می‌فرماید:

 «کسانی که درآسمان برای زوّارقبراباعبدالله(علیه السلام)دعا می‌کنند

 خیلی بیشترازکسانی هستندکه روی زمین برایآنها دعا می‌کنند.»

 (مَنْ یَدْعُو لِزُوَّارِهِ فِی السَّمَاءِ أَکْثَرُ مِمَّنْ یَدْعُو لَهُمْ فِی الْأَرْض‏))))

• امام صادق (علیه السلام) در حدیث دربارۀ دعاکنندگان برای زائرین

 امام حسین (علیه السلام) می‌فرمایند:خداوندمتعال هفتادهزارفرشته

 رابرقبرحضرت امام حسین(علیه السلام)موکّل ساخته که همگى ژولیده

 و غمگین بوده و هرروزبرآن حضرت صلوات می فرستند و زائرینش را

 دعاء می‌کنند؛ وَکَّلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى بِالْحُسَیْنِ(علیه السلام)  سَبْعِینَ

 أَلْفَ مَلَکٍ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ کُلَّ یَوْمٍ شُعْثاً غُبْراً وَ یَدْعُونَ لِمَنْ زَارَهُ؛

(کامل الزیارات/ص119)

• حضرت بنا بر نقل شیخ صدوق در کتاب ثواب الاعمال، در ادامه روایت

 پیشین به «معاویۀ بن وهب» فرمود: «زیارت کربلا را از خوف احدی

 ترک نکن، هر کس از روی ترس، زیارت قبر امام حسین(علیه السلام) 

 را ترک کند، بعدها آن‌قدر حسرت خواهد خورد که آرزوی

 مرگ خواهد کرد.

 آیا دوست نداری که خداوند تو را در میان گروهی ببینید که رسول

 خدا(صلی الله علیه واله) برای آنها دعا می‌کند؟ آیا دوست نداری جزء

 کسانی باشی که فردا (قیامت) هیچ گناهی نداشته باشی که

 از او حساب کشیده شود؟

 آیادوست نداری از کسانی باشی که پیغمبر اکرم(صلی الله علیه واله)

با او مصافحهمی‌کند؟

(لَا تَدَعْهُ‏ لِخَوْفٍ‏ مِنْ‏ أَحَدٍ فَمَنْ تَرَکَهُ لِخَوْفٍ رَأَى مِنَ الْحَسْرَةِ مَا

 یَتَمَنَّى أَنَّ قَبْرَهُ کَانَ بِیَدِهِ! أَمَا تُحِبُّ أَنْ یَرَى اللَّهُ شَخْصَکَ وَ سَوَادَکَ 

مِمَّنْ یَدْعُو لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه واله؟ أَمَا تُحِبُّ أَنْ تَکُونَ غَداً 

مِمَّنْ تُصَافِحُهُ الْمَلَائِکَة؟ ُ

 أَ مَا تُحِبُّ أَنْ تَکُونَ غَداً فِیمَنْ رَأَى وَ لَیْسَ عَلَیْهِ ذَنْبٌ فَتُتْبَعَ؟ أَمَا تُحِبُّ أَنْ

 تَکُونَ غَداً فِیمَنْ یُصَافِحُ رَسُولَ اللَّهِ(صلی الله علیه واله)؛ ثواب الاعمال/ص96)

هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله(علیه السلام) بر می‌داری برای زایر

 مغفرت است/ زیارت کربلا خصوصاً با پای پیاده، یک فرصت استثنایی

 برای مغفرت است

• امام صادق(علیه السلام) به یکی از دوستان خود می‌فرماید: قبر

 حسین (علیه السلام) را زیارت کن و ترک مکن. پرسیدم: ثواب کسى

 که آن حضرت را زیارت کند چیست؟ حضرت فرمود: کسى که با پای

 پیاده به زیارت امام حسین(علیه السلام)  برود خداوند به هر قدمى که

 برمى‏دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو مى‏فرماید و

 یک درجه مرتبه‏اش را بالا مى‏برد. (عَنْ عَلِیِّ بْنِ مَیْمُونٍ الصَّائِغِ عَنْ

 أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام)  قَالَ: یَا عَلِیُّ زُرِ الْحُسَیْنَ وَ لَا تَدَعْهُ. قَالَ

 قُلْتُ: مَا لِمَنْ أَتَاهُ مِنَ الثَّوَابِ؟ قَالَ مَنْ أَتَاهُ مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ 

خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَیِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً؛ کامل الزیارات/ص134

• در روایت دیگری از امام صادق(علیه السلام) آمده است: «کسی که 

به قصد زیارت امام حسین(علیه السلام) از منزلش خارج شود اگر پیاده

 باشد، خداوند بابت هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله(علیه السلام) بر

 می‌دارد،یک حسنه می‌نویسدو یک سیئه از او محو می‌کند. وقتی

 که به حرم می‌رسد، خداوند او را جزء صالحین برگزیده می‌نویسد.

 وقتی مناسک او تمام شد، خداوند نام او را جزء فائزین می‌نویسد.

 وقتی می‌خواهد بازگردد یک فرشتۀ الهی در مقابل او قرار می‌گیرد

 و می‌گوید: رسول خدا(صلی الله علیه واله) به شما سلام می‌رساند، و

 مژده می‌دهد:

 عملت را از سر بگیر که تمام گناهان گذشته‌ات بخشیده شده است؛

      مَنْ‏ خَرَجَ‏ مِنْ‏ مَنْزِلِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ(علیه السلام) إِنْ

 کَانَ مَاشِیاً، کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَیِّئَةً، حَتَّى

 إِذَا صَارَ فِی الْحَائِرِ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِینَ الْمُنْتَجَبِینَ، حَتَّى إِذَا قَضَى

 مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِینَ، حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ:

 إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص یُقْرِؤُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ: اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ

 لَکَ مَا مَضَى»(کامل الزیارات/ص132) 

هنیألزوارالحسین                   

اللهم ارزقنا زیارة الحسین

سالروز تخریب آرامگاه خاندان اهل بيت عصمت و طهارت در سامرا

خاکم به سر که مرقدتان را هنوز خاک گرفته است...

کاش می توانستم با مژه هایم خاک مزارتان را بروبم...

براین غربت خون گریه نکنم چه کنم...

آستان ملک پاسبان فرزندان وحی در خاک و عزادران محکوم به سکوت...

از تاریخ این جفا هشت سال می گذرد که تاریخش ،تاریخ تخریب بقیع است ...


حال که مجال حضورمان در سامرا نیست تا آن خاک ها را با مژه از

خانه ملکی حجت خدا کنار بزنیم و سیر گریه کنیم ناله هاو زنجموره ها

و اشکواژه ها و دل نوشته هایمان را اینجامی گذاریم

تا غریبانه با هم بسوزیم و بگرییم و همناله و همنوا شویم

تا خداوند بر غربتمان خاتمه بخشد و اماممان را برساند

تا خانه اش را از استیلای دشمنان رها سازد و همه

غربت ها را خاتمه بخشد ان شاءالله...

 به کوری چشم دشمنانتان بالاخره روزی گرد و خاک را از حرم

شریف پدر و جد و مادر و عمه بزرگوارتان خواهیم سترد.

بیلبوردهای امام حسین(ع) در لندن

پژوهشگر مسیحی -آنتونیو بارا

اگر حسین یکی از ما بود، علم و بیرق او را و یادبودش

را درهر نقطه از زمین برپا می کردیم و تمام مردمان

را به مسیحیت دعوت می کردیم

چالز دیکنز-رمان نویس انگلیسی

اگر حسین برای ارضای خواسته های دنیوی خویش جنگیده بود، من نمی فهمم چرا خواهر، همسر و فرزندانش را همراه خود برد.

این دلالت دارد بر اینکه او فقط برای اسلام فداکاری نمود

گاندی

پیشرفت اسلام، متکی به شمشیر نبوده بلکه به فداکاری والای حسین بدست آمد.

من از حسین یاد گرفتم چطور پیروز شوم در حالیکه مظلوم و ستمدیده هستم

 

مباهله

 

 هاله ای از نور، آرام آرام پیش می آمدند و زمین زیر پایشان از تواضع،

مثل حریر نرم می شد.

عده ای سایه نشین، که همیشه در تاریکی به سر برده بودند، گویی قصد

مقابله با نور دارند؛ با صلیب های به ظاهر آراسته، با ناآرامیِ تمام و با گیسوان

چلیپایی، بازی می کردند و تمام ذهنشان سرشار از شکّ بود؛ شکّ به آن چه

در دست و دلشان بود.

امّا آنان که در هاله ای از نور پیش می آمدند، تبلور وجودشان مثل آب زلال و

صداقت حضورشان، مثل خورشید، آشکار بود.

هستی، چنان غرق تماشایشان بود که انگار خداوند، بهشت را به معرض تماشا

گذاشته است.

تواضع خورشید در آسمان و کُرنش خاک در زمین نشان می داد که آن «پنج تن»،

آیینه ی جمال الهی اند؛ برگزیدگان راستین خداوند در زمین. و عنایت الهی، آنان

را زیر چتری از حمایت گرفته است.

عطر «کسای» حقیقت از وجودشان می تراوید و نگاهشان آکنده از تبسّم

مِهربانی بود.

پنج تن، پنج کهکشان و پنج اقیانوس که وجودشان نشانه ی عظمت الهی

و سر چشمه ی زلال معرفت است.چه کسی می تواند به انکار برخیزد؛

وقتی که آدم علیه السلام بگوید: اِلهی یا حَمیدُ بِحَقّ مُحَمّدٍ صلی الله علیه و آله وسلم ...؟

وقتی که نوح بگوید: ...، وقتی ابراهیم و موسی و عیسی

بگوید: ... چه کسی می تواند انکار کند!

محمّد صلی الله علیه و آله وسلم

یعنی: قرآن، یعنی: لَوْلاک لَما خَلَقتُ الْاَفْلاک؛ علی علیه السلام و فاطمه

علیهاالسلام ، حسن علیه السلام و حسین علیه السلام یعنی: محمد

صلی الله علیه و آله وسلم ، یعنی:

اِنَما یُریدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجسَ اَهْلَ البَیْتِ و یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیرا.

چه کسی می تواند سخاوت خورشید، شرافت ماه، صداقت آب،

کرامتِ درخت و نجابت گل را نادیده بگیرد.؟!رنگ از رخسار «ابو حارثه»و

نصارای نجران پریده بود و لرزش دست هایشان، نشان از ضعف و پشیمانی

داشت.

نجوایی در ضمیر ناخودآگاه ابو حارثه جریان گرفت او که عطر پیامبران دارد،

او که مثل پیامبران می نشیند، او که آسمان و زمین می ستایندش.

از آن لحظه که دست هایش بوی قنوت بگیرند، توفان خشم الهی،

همه ی دشت ها و کوه ها را متلاشی خواهد کرد. از جا می خیزد

و سر بر آستانِ کبریایی پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم می گذارد:

ای ستوده ترین خلقت الهی، ای آسمانی ترین آیینه ی خلقت

و ای حقیقت محض!

رضای ما، در رضایت تو است و رشته ی جان ما در دست های آسمانی ات.

در دایره ی قسمت، ما نقطه ی تسلیمیم

                                       لطف، آنچه تو اندیشی، حکم، آنچه تو فرمایی

شهادت امام محمد باقر

امام باقر (علیه السلام)

اسلام بر پنج رکن پایگذاری شده است :

نماز٬ زکوه٬ روزه حج٬ ولایت٬ ودر هیچ چیز بقدر ولایت توصیه و تاٴکید نشده است. 

منبع : اصول کافی

 قالَ امام باقر ( علیه السّلام ):

• نصیحت و خیر خواهی مومن٬ بر مومن واجب است.

منبع : اصول کافی(ج٢ص٢٢٠)

 

قالَ امام باقر (علیه السلام)

بر هر موٴمنی واجب است٬ هفتاد گناه کبیره را در برادر مومن خود بپوشاند

 منبع : اصول کافی٬ج٢/ص٢٠٧ ٬حدیث٨.

قالَ امام باقر (علیه السلام)

همانا خداوند عزّوجلّ کسی را که در میان جمع به شوخی وبذله گویی بپردازد

و در کلام او فحش و ناسزا نباشد٬ دوست می دارد.

منبع : اصول کافی٬ج٢/ص۶۶٣ ٬حدیث۴.

قالَ امام باقر(علیه السلام)

حمران مى‏گوید هنگامى که از سفر زیارت امام حسین (علیه السلام) برگشتم،

امام باقر علیه السلام به دیدارم آمد و فرمود:

اى حمران! به تو مژده مى‌دهم که هر کس قبور شهیدان آل محمد (صلی الله علیه واله) را زیارت کند و مرادش از این کار رضایت خدا و تقرب به پیامبر (صلی الله وعلیه واله) باشد، از گناهانش بیرون مى‏آید مانند روزى که مادرش او را زاده است.

منبع : امالى شیخ طوسى، ج 2، ص 28، چاپ نجف/ بحارالانوار، ج 98، ص 20.

قالَ امام باقر(علیه السلام)

زیارت قبر رسول خدا (صلی الله علیه واله) و زیارت مزار شهیدان،

و زیارت مرقد امام حسین علیه السلام معادل است با حج مقبولى

که همراه رسول خدا (صلی الله علیه واله) بجا آورده شود.

منبع : مستدرک الوسائل، ج 1 ص 266/ کامل الزیارات، ص 156.

قالَ امام باقر(علیه السلام):

اگر مردم مى‏دانستند که چه فضیلتى درزیارت مرقدامام حسین علیه السلام

است از شوق زیارت مى‏مردند.

منبع : ثواب الاعمال، ص 319؛ به نقل از کامل الزیارات.

قالَ امام باقر(علیه السلام)

به خدا سوگند٬ شیعه ما نیست مگر آن کس که از خدای پروا کند

و از وی فرمان برد٬و اینان شناخته نمی شوند مگر به تواضع٬ خشوع٬

ادای امانت٬ زیادی یاد خدا٬ روزه٬ نماز٬ نیکی به پدر و مادر و رسیدگی

به همسایگان مستمند٬ زمین گیر٬ و بدهکاران و یتیمان٬ و نیز راستگویی

در سخن٬ تلاوت قرآن و باز داشتن زبان از مردم جز نیکی.

منبع : تحف العقول ٣٣٨

قالَ امام باقر (علیه السلام):

صدقه دادن روز جمعه [ثوابش] دو چندان می شود;

زیرا روز جمعه بر دیگر روزها فضیلت داد.

منبع : علل الشرائع

قالَ امام باقر(علیه السلام):

... مهدی ظهور می کند... و به خدا سوگند سیصد و ده نفر و اندی که در میان

آنان پنجاه زن است٬ همچون پاره های ابرهای پاییزی از هر سو و پشت سرهم

در مکه گرد می آیند بی آنکه از پیش قرار و وعده ای نهاده باشند.

این است معنای آیه ی شریفه :

((هر کجا باشید خداوند همه ی شما را گرد می آورد)).

منبع : البحار 52/222

قالَ امام باقر(علیه السلام):

برای هیچ کس حلال نیست از مالی که خمس آن پرداخت نشده چیزی

بخرد تا آنکه حق ما (خمس آن مال) را به ما برسانند.

منبع : الوسائل 4/337

قالَ امام باقر(علیه السلام) :

جابر جعفی : به امام باقر عرض کردم :

فرج و گشایش امر شما چه زمان واقع شود؟

فرمود : هیهات٬ فرج و گشایش ما صورت نگیرد تا آنکه همه ی شما

غربال شوید٬ همه غربال شوید٬همه ی شما غربال شوید-

آن را سه بار فرمود- تا اشخاص ناخالص بروند و خالص ها بمانند.

منبع :البحار13/52

قالَ امام باقر(علیه السلام) :

به خدا سوگند ما از جانب خدا برائتی نداریم٬ و میان ما و خداوند خویشی

نیست و ما را بر خدا حجتی نباشد٬ و جز با اطاعت خدا نزدیک نشویم.

پس هر یک از شما که فرمانبردار خدا باشد٬ ولایت ما سودش رساند و هر

یک از شما که خدا را نافرمانی کند٬ ولایت ما سودش نرساند.

وای بر شما فریب نخورید! وای بر شما فریب نخورید.

منبع : وسائل الشیعه 11/185

قالَ امام باقر (علیه السلام):

صله رحم اعمال را پاک می گرداند٬ و داراییها را فزونی می بخشد٬

بلا را دور می گرداند٬ حسابرسی [در قیامت] را آسان می کند و مرگ

را به تاخیر می اندازد.

منبع : الکافی 2/150

قالَ امام باقر (علیه السلام ):

کسی که شب قدر را [با دعا و عبادت خدا] زنده دارد٬ گناهانش آمرزیده شود٬

گرچه به عدد ستارگان آسمان و سنگینی کوهها و وزن دریاها باشد.

منبع : البحار 98/168

قالَ امام باقر (علیه السلام):

• ار حقّ مؤمن بر برادر مو٬منش این است که گرسنگی او  سیر کند٬
• و برهنگی او را بپوشاند٬ و اندوه و ناراحتی او را بر طرف سازد٬
• و قرضش را بپردازد
• و چون از دنیا رفت به جای او خانواده و فرزندانش را سرپرست باشد.

منبع : الکافی 2/169

قالَ امام باقر(علیه السلام) :

جابر گفت : به امام باقر (ع) عرض کردم : خداوند شما را رحمت کند٬

صبر نیکو چیست ؟

حضرت فرمود: آن صبری است که در آن٬ نزد مردم گله و شکایت نشود.

منبع : الکافی 2/93

قالَ امام باقر(علیه السلام):

هرگاه انسان مالی از حرام بدست آورد نه حجّتی از او پذیرفته شود٬ نه

عمره ای و نه صله رحمی و حتّی در ازدواج و زناشویی او تاثیر سوء می گذارد.

منبع : أمالی الطوسیّ 680

قالَ امام باقر ((علیه السلام ):

امر به معروف و نهی از منکر،راه انبیا و روش صالحان است؛ واجبی بس بزرگ

که واجبات دیگر به آن برپا می گردد، و با آن راهها ایمن، کسبها حلال، ستمها

دفع و زمین آبادمی شود، ازدشمنان انتقام گرفته میشودکارها سامان می یابد.

منبع : الکافی 5/56

قالَ امام باقر(علیه السلام):

[امام باقر (ع) درباره ی امام سجّاد (ع) فرمود:

آن حضرت در دل شب تاریک از خانه بیرون می رفت و انبان را بر پشت

خود حمل می کردو به در یکایک خانه می رفت و آنها را می کوبید و به هر

کس دررا باز می کرد چیزی می داد.

آن حضرت هرگاه به فقیری چیزی می داد، صورت خود را می پوشاند که او را نشناسند.

منبع : البحار 78/284

قالَ امام باقر (علیه السلام):

سوگند به خدا که خداوند متعال از مردم جز دو کار نخواسته است؛

به نعمت های او اعترف کنندتا فزون ترشان دهد و به گنهان اقرار ورزند

تا گناهانشان را بیامرزد.

منبع : الکافی 2/426

قالَ امام باقر (علیه السلام):

خداوند دوست دارد کسی را که با مردم مزاح و شوخی کند،

امّا سخن زشت به زبان نیاورد و نیز کسی را که در اندیشیدن یکتاست

و کسی را که آراسته به صبر و شکیبایی باشد و کسی را که به نماز خواندن

افتخار کند.

منبع : المحاسن 1/456

قالَ امام باقر (علیه السلام):

نخستین چیزی که از بنده حسابرسی می شود نماز است،

اگر پذیرفته شود سایر اعمال او نیز پذیرفته خواهد شد.

نماز اگر در وقت خودش [انجام گیرد و] بالا رود،به سوی صاحبش بر می گردددر

حالی که سپید و درخشان است و می گوید: مرا حفظ کردی، خدا تو را حفظ کند.

و اگر در غیر وقت خود و بدون رعایت آداب و حدود آن [انجام شود و ]بالا رود،

به سوی صاحبش بر می گردد در حالی که سیاه و تاریک است و می گوید :

مرا ضایع کردی،خداوند تو را ضایع کند.

منبع : البحار 80/25

قالَ امام باقر (علیه السلام):

• شیعیان ما را به زیارت قبر حسین بن علی (ع) فرمان دهید؛
• زیرا زیارت آن، روزی را زیاد می کند، عمر را دراز می گرداند و
• بدیها را دور می سازد.

منبع : البحار 101/4

تعلیم و تعلّم

امام باقر(علیه السلام)) از رسول اکرم (صلی الله علیه واله) حدیث کرده است

که فرموده :

صبح کن و روزت را بگذران که یا عالم باشی یا علم آموز ،
بپرهیز از اینکه عمرت در لذائذ غفلت زا و کامجوئیهای زیانبخش سپری گردد.

منبع : مشکوةالانوار ،ص133

انگیزه های دشمنی

امام باقر (علیه السلام) فرموده است : تلخ روئی و گرفتگی رخسار باعث

جلب دشمنی مردم و دوری از پروردگار است.

منبع : بحار 17، ص 164

                                                         بازار دنیا

• امام باقر(علیه السلام) فرمود : دنیا بازاری از بازار ها است .
• گروهی از این بازار خارج می شوند، کالای نافع و سود بخش می برند
• و بعضی با متاع مضر و زیانبار از این بازار بیرون می آیند.

منبع : بحار ،جلد17،ص166

محبوبیت در جامعه

امام باقر (علیه السلام)فرموده است :بشاشت و گشاده روئی در برخوردهای اجتماعی ، مایه ی جلب محبت مردم و قرب به خداوند است.

منبع : بحار 17،ص624

تفقه در دین

• امام باقر (علیه السلام)فرموده است :
• اگر جوان شیعه ای را نزد من بیاورند که تفقّه در دین نمی کند او را
• به مجازاتدرد ناکی کیفر خواهم کرد.

منبع : بحار ، جلد 1، ص66

گفتار و رفتار ذلت آمیز

امام باقر(علیه السلام)فرموده اند:با اقران و امثال خود مصاحبت کن

و با کسانیکه مساعدت و کمک آنان بی نیازت میسازد رفاقت مکن

چه این کار مایه ی ذلت و خواری است.

منبع : مکارم الاخلاق ،ص131

                     

ذلت بی لیاقتی

امام باقر(علیه السلام)فرموده اند: بد آدمی است آنکس که در خویشتن مِیلی

را بپرورد که در راه رسیدن به آن دچار ذلت و خواری شود.

       منبع : محجة البیضاء جلد 4 ص108

فرزندان زنا

امام باقر(علیه السلام) درباره ی علت حرمت شراب می فرمایند :

دائم الخمر مانند بت پرست است . کسی که به طور مداوم و پی یر میگساری

کندمبتلا به رعشه می شود ، سجایای اخلاقی و مردانگی اش نابود می گردد.

شراب چنان آدمی را در گناه جسور می کند که ازخونریزی و زنا باک ندارد.

منبع : بحار جلد 14 ص771

آراستن و زیبایی

امام باقر(علیه السلام)فرمودند :

که حضرت علیّ بن ابیطالب(علیه السلام)در ایّام خلافت با

غلام خود قنبر برای معامله به بازار بزاز ها آمد ، به مرد کاسبی فرمودند

دو لباس داری به من بفروشی؟

مرد کاسب عرض کرد بلی ای پیشوای مسلمین ، جنسی را که احتیاج داری

نزد من است . حضرت وقتی متوجّه شدند که مرد کاسب او را شناخته و به عنوان

امیرالمؤمنین خطابش کرده است ، معامله نکرد و از دکّان او گذشت و مقابل بزّاز

دیگری که جوان بود توقّف کرد و دو لباس خرید یکی را به سه درهم و دیگری را

به دو درهم،پس به قنبر فرمودند :

سه درهمی را تو بردار.عرض کرد مولای من شایسته تر آن است که شما

لباس سه درهمی را بپوشی ، زیرا منبر می روی و با مردم سخن می گویی

و باید لباس شما بهتر باشد، حضرت فرمودند تو جوانی و مانند سایر جوانان به

تجمّل و زیبایی رغبت بسیار داری ، به علاوه من از خدای خود حیا می کنم که

لباسم از تو بهتر باشد ، زیرا از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه واله) شنیده ام

درباره ی غلامان سفارش می فرمودند که به آنان همان لباسی را بپوشانید که

خود می پوشید و همان غذا را بخورانید که خود می خورید. 

منبع :مستدرک 1 ، ص210

در این حدیث، سه نکته جلب توجه می کند :

اول آن که زمامداران در معاملات عادی نباید از مقام خود سوءاستفاده کنند .

حضرت علی (علیه السلام)لاً به مرد کاسب فهماندند :

آن که می خواهدلباس بخردیک فرد عادی مملکت به نام علیّ بن ابیطالب است

نه امیرالمؤمنین شخص اول کشور ، و چون حضرت را امیرالمؤمنین خطاب نموده

بود با وی معامله نکرد.

دوم آنکه غلامان ، در آیین مقدّس اسلام به قدری مورد حمایت هستند که پیشوای

مسلمین صریحاً توصیه فرموده اند : لباس و غذای آنان ، با لباس و غذای آقایان آنها

یکسان باشد.

سوم آنکه اولیای گرامی اسلام از تمایل خود آرایی و تجمّل دوستی جوانان در

حدود مصلحت حمایت می کنند، به همین جهت علی(علیه السلام)  جامه ی

بهتر را به قنبر دادند تا او را از پوشیدن آن لباس ، شادمان و مسرور کند، و بدین

وسیله تمایل زیبا پسندیش را ارضاء نماید.

 

سخن حق و باطل

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

از اندرزهای لقمان حکیم به فرزندش این بود که فرزند عزیز

کسیکه با گناهکار شریک شود راه ناپاکی را از وی یاد می گیرد

کسیکه مجادله را دوست داشته باشد مورد فحش و دشنام واقع می شود

کسیکه با رفیق بد همگام گردد از فساد اخلاق سالم نمی ماند

 کسیکه مالک زبان خود نباشد سرانجام پشیمان خواهد گشت.

منبع : بحار 5 ،ص322

تفریحات سالم و شادمانی

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

انس مطبوع و لذّت بخش مردان با ایمان در سه چیز است:

بهره مندی از زنان و شرکت در بزم دوستان و برادران و خلوت کردن با

خداوند در نماز شب.

منبع : سفینه 2 ، لها،ص519

در نظر رهبر گرامی اسلام سعادت بشر عبارت ازتکمیل تمام جهات مادی

ومعنوی و ارضاء کلیه ی تمایلات انسانی و حیوانی است. کسیکه به عنوان

توجه به جهات معنوی تمایلات مادی خود را نادیده گرفت به خطا رفته و

همچنین کسیکه درجلب لذائذ مادی جهات روحانی را

از دست داد او نیز به بیراهه قدم گذارده است.

ارضاء غرایز و سعادت

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

حفظ موازنه و تعادل جسم و جان بزرگترین عامل پیروزی و سعادت انسان است.

منبع : وسائل جلد 4 ص 106

ائمه اسلام (علیهم السلام) در مواردی که پیروان خود را دچار تندروی در جنبه ی

معنوی یا شأن مادی می دیدند فوراً با تذکرات لازم آنها را تعدیل نموده و به راه

مستقیم هدایت می نمودند.

امام باقر(علیه السلام)  می فرمودند :

آرمیدن در آغوش تنبلی و بطالت، دوری جستن از خوشبختی و سعادت است.

منبع : غررالحکم ،ص729

سنت گذاران

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

هر بنده ای از بندگان خدا روش گمراه کننده ای را بین مردم بنیان نهد

برای او گناهی همانند گناه کسانی است که مرتکب آن عمل شده اند

بدون آنکه از گناه عاملین آن کاسته شود.

منبع : سفینه ،سنن،ص665

حرمت مشروبات الکلی

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

درباره ی علت حرمت شراب می فرمایند :

دائم الخمر مانند بت پرست است. کسی که به طور مداوم و پی گیرمیگساری

کند مبتلا به رعشه می شود، سجایای اخلاقی و مردانگیش نابود می گردد.

شراب چنان آدمی را در گناه جسور می کند که از خونریزی و زنا باک ندارد.

منبع : بحار جلد 14 ص771

بدی و پلیدی

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

خداوندبرای شرور و بد یها ، قفلهایی قرار داده  که مردم از خطرات

آن ها بر کنار باشند.

شراب کلید قفل های بسته ی شرور و ناپاکی است،

ولی خطر دروغ از شراب بیشتر است.

منبع : وسائل جلد3 ص232

استدعای عفو

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

خداوند از مردم خواستار دو فضیلت است : به نعمتها اقرار کنند تا بر آن بیفزاید

  و به گناهان اعتراف نمایند تا آن ها را ببخشد.

منبع : کافی جلد2ص426)

خطرات شهوت نفسانی

امام باقر (علیه السلام) فرموده اند:

طبیعت بشر با شهوت و میل و حرص و ترس و خشم و لذت آمیخته شده

است جز آنکه در بین مردم کسانی هستند که این پیوند و کشش طبیعی

را با نیروی تقوی و حیا و تنزّه مهار کرده اند. موقعیکه نفس متجاوزت ، تو را

به گناه می خواند به آسمان با عظمت و کیهان حیرت زا نگاه کن و از خداوند

بزرگی که جهان را آفریده و بر آن حکومت می کند بترس و از گناه خودداری

کن اگر از خداوند توانا خوف نداری به زمین نظر افکن شاید از حکومت بشری

و افکار عمومی شرم کنی و مرتکب معصیت نشوی، اگر جرأت و جسارتت به

جایی رسیده که نه از حکومت الهی می ترسی و نه از مردم رزمین شرم داری

خود را از صف انسان ها خارج بدان و در عداد بهائم و حیوانات به حساب آور.

شیعه جعفری کیست؟

گذشت زمان و فاصله افتادن بین شیعیان و

زمان حضور معصومان از یک سو، تهاجم

فرهنگهای مختلف به جامعه تشیّع از سوی

دیگر، و راه یافتن برخی انحرافات و بدعتها از

سوی سوم باعث شدهاست که در رفتار و

فرهنگ شیعیان تغییرات وتحولاتی ایجاد شود.

تا آنجا که عده ای نام شیعه داشتن و صرف

اظهار محبّت اهل بیت علیهم السلام را باعث نجات خویش می دانند،

هر چند گناهان زیادی مرتکب شده باشند؛

غافل از اینکه حضرت صادق علیه السلام در مورد صفات شیعه فرمود:

«از شیعیان ما نیست کسی که به زبان شیعه بودن را] اظهار کند و در رفتار

مخالف ما و رفتار ما باشد.

شیعه کسی است که با زبان و قلبش موافق ما باشد و از آثار ما پیروی نماید

و طبق رفتار ما رفتار کند. آنها شیعیان ما هستند».(1)

لذا ضرورت دارد که اوصاف شیعیان حقیقی و راستین را در گفتار امام ناطق،

حضرت صادق علیه السلام ـ که بر اصلاح و سازندگی شیعیان ـ سخت

حساسیت و تأکیدداشته است، بازخوانی کنیم تا بتوانیم خود و جامعه امروزی

را با آن اوصاف مقایسه نموده و محک زنیم.

 

اصناف شیعیان

همیشه این گونه بوده و هست که مدعیان شیعه بودن و ولایت مداری فراوان،

ولی شیعه راستین و امامت پذیر واقعی اندک است. امام صادق علیه السلام با

تبیین علائم هر یک، صفوف شیعیان راستین را از مدعیان تشیّع جدا می سازد.

در یک جا می فرماید:

«شیعه سه دسته اند؛ گروهی به وسیله ما زینت می یابند [و ما را

وسیله عزت و آبروی خویش قرار می دهند]

گروهی به وسیله ما می خورند [و ما را وسیله درآمد زندگی دنیایی

خویش قرار می دهند]

گروهی از ما و به سوی ما هستند، با امنیّت ما آرامش می یابند و با

ترس ما ترسانند، بذر (های کاشته شده اسرار را) پخش نمی کنند و

در برابرجفاکاران خودنمایی ندارند، اگر پنهان باشند کسی سراغ آنها

رانمی گیردو اگر آشکار باشند به آنها اعتنا نمی شود ]یعنی شهرت

گریز وبی نام و نشانند[ آنها چراغهای هدایتند.»(2)

از شیعیان ما نیست کسی که به زبان (شیعه بودن را)اظهار کند و در رفتار

مخالف ما و رفتار ما باشد.

شیعه کسی است که با زبان و قلبش موافق ما باشد و از آثار ما

پیروی نماید و طبق رفتار ما رفتار کند. آنها شیعیان ما هستند

اوصاف شیعیان

معروف است که می گویند «الناسُ عَلی دینِ مُلوکِهم» و رعیت همیشه رنگ

و بوی شاهان و رهبران خود را دارا بوده اند، شیعه نیز باید چنین باشد و رنگ و

بوی امامان خویش را دارا باشند؛ به گونه ای که هر کس آنها را مشاهده کند،

بر امامان و مربیان آنها تحسین گوید.

 

امانتداری و صداقت

ابی اُسامة بن زید می گوید:

امام صادق علیه السلام فرمود:

سلام مرا به هر کس که پیرو ماست و به گفته های ما گوش می کند، ابلاغ

کن و از طرف من بگو:

«أوصیکُمْ بِتَقْوی اللّهِ عَزَّوَجَلَّ وَالْوَرَعِ فی دینِکُمْ وَالإجْتِهادِ لِلّهِ وَصِدْقِ الْحَدیث، وأداءِ الأمانَةِ وَطولِ السُّجودِ وَحُسْنِ الجَوارِ... فَإنَّ الرَّجُلَ مِنْکُمْ إذا وَرَعَ فی دینِه وَصَدَقَ الْحَدیثَ وَأدّی الأمانَةَ، وَحَسَّنَ خُلْقَهُ مَعَ النّاسِ، قیلَ: هذا جَعْفَریٌ، فَیَسُرُّنی ذلک وَیَدْخُلُ عَلَیَّ مِنْهُ السُّرورُ، و قیلَ هذا أدَبُ جعفَرٍ وَ إذا کانَ عَلی غَیْرِ ذلک دَخَلَ عَلَیَّ بَلائُه وَ قیلَ هذا أدَبُ جَعْفَرٍ؛(3)

من شما را به تقوای الهی و پرهیزکاری در دینتان، و تلاش و کوشش در راه

خدا، و راستگویی و امانت داری، و سجده های طولانی و نیکو همسایه داری

و... سفارش می کنم؛

زیرا هر گاه کسی از شما در دینش ورع داشته باشد و راست بگوید و امانت

را رد کند و اخلاقش را با مردم نیکو گرداند، مردم می گویند:

این «جعفری مذهب»است و این مرا شادمان می سازد و از بابت آن شادمان

می شوم و می گویند:این است روش ادب[و تربیت] امام صادق علیه السلام ،

ولی اگربرخلاف این باشد،رفتاری آن به من میرسد و گفته می شود که این

هم اثرتربیتی امام صادق علیه السلام».

تقوا و نیکی

شیعه باید منشأ خیرات و خوبیها باشد؛ به همین

جهت حضرت جعفربن محمدعلیه السلام می فرماید:

«شیعَتُنا أهْلُ الهُدی وأهْلُ التُّقی وأهْلُ الخَیْرِ

وَأهْلُ الایمانِ وَأهْلُ الْفَتْحِ وَالظَّفر؛(4)

شیعه ما اهل هدایت و اهل تقواو اهل نیکی و اهل

ایمان و اهل پیروزی و موفقیت اند.»

 حفظ نماز و اسرار

امام صادق علیه السلام فرمود:

«شیعیان ما را در سه (وقت) امتحان کنید؛

دروقت نمازکه چگونه بر آن محافظت می کنند

در نزد اسرار آنها که چگونه آن را از دشمنان ما حفظ می کنند

ودرنزد اموالشان که چگونه با آن بابرادران خویش همدردی میکنند.» (5)

 

عفت دامن و شکم

از مشکلات جامعه امروزی ما، رواج بی حیایی و بی عفّتی، ربا و حرام خواری است.

حضرت صادق علیه السلام در این زمینه فرمود:

«همانا شیعه علی کسی است که عفت شکم و دامن دارد، تلاشش زیاد،

و عملش برای خدا باشد، و امید ثواب از او داشته باشد و از عقابش بترسد.

پس اگر چنین افرادی را دیدی آنها شیعیان جعفر (امام صادق علیه السلام) می باشند.»(6)

در روایت دیگر فرمود: «وَاللّهِ ما شیعَةُ عَلیّ إلاّ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ؛(7)

به خدا سوگند شیعه علی نیست مگر کسی که عفت شکم دارد.»

هر گاه کسی از شما در دینش ورع داشته باشد و راست بگوید و امانت را رد
 
کندواخلاقش رابا مردم نیکو گرداند،مردم می گویند: این«جعفری مذهب»است

و این مرا شادمان می سازد و از بابت آن شادمان می شوم و می گویند:

این است روش ادب [و تربیت] امام صادق علیه السلام

همدردی با دیگران

برخی افراد در بعضی از عبادات مثل نماز و دعا نمره قابل قبولی دارند، ولی

در مسائل مالی و انفاق به دیگران، رفت و آمد و... نقص دارند. این افراد قطعا

بدانند که در شیعه بودن آنان نقص است.

شیعه مانند امامان خود اهل انفاق و همدردی با دیگران است،

امام صادق علیه السلام در این زمینه می فرماید:

«یَابْنَ جُنْدَب! إنَّما شیعَتُنا یُعْرَفونَ بِخِصالٍ شَتّی: بِالسّخاءِ وَالْبَذْلِ

لِلاِْخْوانِ، وَبِأنْ یُصَلّوا الْخَمْسِیْنَ لَیْلاً وَنَهارا، شیعَتُنا لا یَهِرّونَ هَریرَ

الْکَلْب، وَلا یَطْمعونَ طَمَعَ الْغُرابِ، وَلایجاوِرون لَنا عَدُوّا، وَلایَسْألونَ

لَنا مُبْغِضا وَلَو ماتوا جُوعا...؛(8)

ای پسر جُندب! به راستی شیعیان ما با ویژگیهایی شناخته می شوند:

با بذل وبخشش به برادران

و با گزاردن پنجاه رکعت نماز [واجب و مستحب] در شبانه روز؛

شیعیان ما چون سگ زوزه نمی کشند،

و چون کلاغ طمع کار نباشند،

با دشمن ماهمجوار [و همراه] نشوند،

درخواست کمک از کسی که کینه ما را در دل دارد نکنند،

گرچه از گرسنگی بمیرند.»

در روایت دیگری می خوانیم که وقتی یکی از شیعیان، از گروهی از شیعیان

در نزدامام صادق علیه السلام تعریف و تمجید نمود و آنها را پاک و پاکیزه خواند،

حضرت فرمود:

«کَیْفَ عِیادَةُ أغْنیائِهم لِفُقَرائِهم؟ قال: قَلیلَةٌ، قال: وَکَیْفَ مُشاهَدَةُ

أغْنیائِهِمْ لِفُقَرائِهِم؟

قال: قَلیلَةٌ، قال: فَکَیْفَ صِلَةُ أغْنیائِهِمْ لِفُقَرائِهِمْ فی ذاتِ أیْدیهِمْ؟

فقال: إنّکَ لَتَذْکُرُ أخْلاقا قَلَّ ما هی عِنْدَنا، قال: فقَالَ: فَکَیْفَ تَزْعُمُ

هؤلاءِ أنّهُمْ شیعَةٌ؟!؛(9)

عیادت ثروتمندانشان از فقرایشان چگونه است؟ عرض کرد: کم است.

فرمود: دیدن (و سر زدن) ثروتمندانشان از فقرای آنها چگونه است؟

عرض کرد: اندک است.

فرمود: کمک نمودن ثروتمندانشان نسبت به فقرای آنها چگونه است؟

عرض کرد: شما اخلاقی را بیان می کنید که نزد ما کم است.

فرمود: پس چگونه آنها خود را شیعه می پندارند.»

اوصاف راستین شیعه بیش از آن است که در یک مقاله بگنجد.

آنچه بیان شد، مهم ترین اوصاف و ویژگیهای شیعیان بود.(10)

جامعه امروزی تشیّع با خواسته امامان و آنچه از اوصاف شیعیان در کلام آن

امامان بزرگوار مخصوصا رئیس مکتب جعفری، حضرت صادق علیه السلام آمده

است، فاصله زیادی دارد.

ما نمک گیر چنین لقمه بمانیم بد است                              

اینکه از شیعه فقط نام بدانیم بد است

شیعه یعنی مِی عشقی ز خدا نوشیدن                            

  شیعه یعنی کفن سرخ بلا پوشیدن...

 

پی نوشت:

1) «لَیْسَ مِنْ شیعَتِنا مَنْ قالَ بِلِسانِهِ وَخالَفَنا فی أعْمالِنا وآثارِنا وَلکِنْ شیعَتُنا مَنْ وافَقَنا بِلِسانِهِ وَقَلْبِهِ وَاتّبَعَ آثارَنا وعَمِلَ بَأعْمالِنا أولئکَ شیعَتُنا»؛ وسائل الشیعة، ج11، ص196؛ بحار الانوار، ج68، ص164.

2) «الشّیعَةُ ثَلاثَةُ أصْنافٍ؛ صِنْفٌ یَتَزَیَّنونَ بِنا وِصِنْفٌ یَسْتَأکَلُونَ بِنا وَصِنْفٌ مِنّا وَإلَیْنا، یأمَنُون بِأمْنِنا ویَخافُونَ بِخَوْفِنا وَلَیْسوا بِالبُذُرِ المُذَیِّعینَ وَلا بالْجُفاةِ الْمُرائینَ، إنْ غابُوا لم یُفْقَدُوا وَإنْ شَهِدُوا لَمْ یُؤبَه بِهِمْ أولئکَ مَصابیحُ الهُدی»؛ المحجّة البیضاء، ج4، ص356.

3) وسائل الشیعة، ج 8، ص389، ح2.

4) الکافی، ج2، ص233؛ المحجّة البیضاء، ج4، ص353.

5) «إمْتَحِنوا شیعَتَنا عِنْدَ ثَلاثٍ؛ عِنْدَ مَواقیتِ الصّلاةِ کَیْفَ مُحافِظَتُهُمْ عَلَیْها وَعِنْدَ أسْرارِهِمْ کَیْفَ حِفْظُهُمْ لَها عَنْ عَدُوِّنا وَإلی أمْوالِهِمْ کَیْفَ مُواساتُهُم لاخْوانِهِمْ»؛ بحار الانوار، ج 83، ص22؛ جامع احادیث شیعه، ج4، ص58.

6) «إنّما شیعَةُ عَلِیٍّ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ وَفَرْجُهُ واشْتَدَّ جِهادُهُ، وَعَمِلَ لِخالِقِه، وَرَجا ثَوابَهُ، وَخافَ عِقابَهُ، فإذا رَأیْتَ أولئکَ فَاُولئکَ شیعةُ جَعْفَرٍ؛ الکافی، ج2، ص233، ح9.

7) صدوق، صفات الشیعة، ص49.

8) تحف العقول، ص540.

9) الکافی، ج2، ص173، ح10؛ منتخب میزان الحکمة، ص 286.

10) برای آگاهی بیشتر به منابع ویژه؛ مثل کتاب صفات الشیعة، تألیف شیخ صدوق، با تحقیق مؤسّسة الامام المهدی علیه السلام ؛ أهل البیت فی الکتاب والسنّة، تألیف محمدی الری شهری، نشر دارالحدیث؛ بحار الانوار، ج68، باب 19، «صفات الشیعة»، و میزان الحکمة، واژه شیعه مراجعه شود.

پیشینه ی تاریخی تخریب قبور بزرگان دین اسلام

ستمگران ستم پیشه در طول تاریخ گامهای بلندی در تخریب قبور مطهر

پیشوایان دینی برداشته اند و در این راه از هیچ جنایتی دریغ نورزیده اند،

که به چند نمونه از آن ها اشاره می کنیم:

ادامه نوشته

هشتم شوال المکرم، سالروز تخریب آرامگاه خاندان اهل بيت عصمت و طهارت

بیانیه شبکه جهانی امام حسین علیه السلام

به مناسبت روز جهانی بقیع

 

                                    بسم الله الرحمن الرحیم

      يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ.

هشتم شوال المکرم،

سالروز تخریب  پناهگاه

مسلمانان جهان و آرامگاه

خاندان اهل بيت عصمت

و طهارت عليهم السلام و

وارثان رسالت نبوي، جنة

البقیع  است.

تئوری این جنایت عظیم، در قبل از شهادت جانگداز رسول خدا صلی الله علیه و آله

بدست دومین غاصب حق امیرالمومنین علی علیه السلام نگاشته شده است

که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را به هذیان گویی متهم کرد و کینه دیرینه

خود رانسبت به رسول خوبی ها به معرض ظهور نهاد.

ادامه نوشته

به چه علت امیرالمؤمنین به علی‌بن ابی‌طالب علیه السلام «قسیم الجنة و النار» گفته شده است؟

در روایت‌های گوناگون شیعی و سنی از امیرالمومنین (علیه السلام) به

«قسیم النار، قسیم الجنه و النّار، قسیم النار و الجنه و ...» یاد شده است،

اما دلیل آن چیست؟

ادامه نوشته

مادر مومنان وفتنه جمل

 

به بهانۀ هفدهم رمضان مرگ عایشه

              

اول شخص مدینه علاوه بر داشتن مقام و منصب ظاهری حكومت ، پیامبر خدا

 هم هست و همۀ مسلمانان به ایشان عشق می‌ورزند و نه تنها ایشان ،

 بلكه خاك پای بستگانش را نیز توتیای چشم خویش می‌كنند . افراد خانواده 

و نزدیكان این رهبر عظیم‌الشأن در چشم دیگران حشمت و جلال دارند و الگو

 و اسوه‌اند ؛ علاوه بر آن همسران رسول خدا به مقام « مادر مؤمنان » هم 

مشرّف گشته‌اند (1)و مردان مسلمان باید حرمت مادری را پاس بدارند و 

چشم انتظار مهر و عطوفت مادری آنان باشند .

ادامه نوشته

میلاد امام حسن علیه السلام مبارک

امام حسن عليه ‏السلام : صاحِبِ النّاسَ مِثلَ ما تُحِبُّ أن يُصاحِبوكَ بِهِ ؛

        امام حسن عليه ‏السلام :با مردم به گونه‏اى رفتار كن كه دوست دارى

     با تو آن‏گونه رفتار كنند .

پیرامون حضرت خدیجه

                           

       
حضرت خديجه (سلام الله عليها) شخصيت ارزشمندي كه همه

 وجودش را (نه تنها ثروتش را) براي اعتلاي كلمه الله و اسلام فدا

 كرد تا جايي كه به حق مي توان گفت:

 «مسلماني ما همه اش مديون حضرت خديجه  (سلام الله علیها) است».

ادامه نوشته

نامه ای خیلی..... زیبا از سوی پروردگار

 

نامه ای خیلی خیلی خیلی خیلی..... زیبا از سوی پروردگار به همه انسان ها

ادامه نوشته

چقدر تلخ است که به خاک و خون نشستن شیعیان در بحرین و سوریه و مصر

خبر تکان دهنده ی هجوم وحشیانه ی وهابیون تکفیری به منزل علامه شیخ

محمد حسن شحاته از علمای شیعه ی مصر که با تحریک مستقیم مفتی

تکفیری، یوسف القرضاوی صورت پذیرفت جامعه ی جهانی و خصوصا جوامع

اسلامی را دچار تألم و تأثر نمود.

ادامه نوشته

«این معز الاولیاء... »،

جاده های جمکرانی به ناله در آمده اند و آفرینش یکصدا تو را

می خوانندکه ما را دریاب.

 تو را استغاثه می کنند که «این معز الاولیاء... »،

تو را تمنا می کنند که «این الطالب بدم المقتول بکربلاء»،

بگو ظهورت کی در می یابد وجود خسته ما را...!

و سالهاست در پس پرده اشک، کوچه باغ نگاه مهربانت را در تجسّم

                                               آه می بینم،

سالهاست نگاهم بی ترانه حرفهایت مانده،

و سالهاست دیوار زمان، انتظار شکستن را می کشد...

   ابراهیم بت شکن دوران، فرزند ناجی نوح...!

   بیا و کشتی عشقت را به عاشقان بی قرار عرضه دار

   و مگذار در اقیانوس پر تلاطم عشق و فراق جان دهیم.

اقای من چه قرن ها، چه عصرها و چه جمعه ها که زمان به انتظار

آمدنت بر سر راهت به انتظار نشست و تو ای معشوق زیبنده عرش

  و فرش حتی نیم نگاهی بر قامت خمیده منتظران دیرینه ات نینداختی.

مهربانم دیگر سکوت چشمها شکسته، بغض های نشکفته باز شده،

قلبهای بی آهنگ تپیدن گرفته و آغوش زمان به آمدنت گشوده گشته.

مولای من هر روز بر کوچه های سرد و یخ بسته ظلمت قدم می نهم

آنقدر بوی نفرت از وجود دیوان آدم نما برخاسته،

آنقدر زمین سرد است که تنها قدمهای گرم تو

یارای آب کردن برفهای زمستان بی بهایش را دارد،

 چشمهایم در این ظلمت نمی بیند،

چراغ فروزان راهم بیا...!

همین جمعه بیا مهربانم...!

جملات الهام بخش برای زندگی

و آفتاب

توکوه صبرباشی ومن نگاهم به بی صبرانی باشدکه ادعای اسوه بودن دارند؟!

تو فرمانبردارامام خویش باشی ومن غافل ازامام حاضروحیّ خودباشم ؟
یاری ام کن

     هيچ عالمي بر حلم و صبرش غالب نگشت.

در تيزهوشي و صفاي باطن و قوت دل و اطمينان قلب، آيتي از آيات خدا بود.

صاحب انساب الطالبين مي نويسد: زينب (سلام الله عليها )به صفات نيک بسيار

و اوصاف گرانقدروباشکوه ويا خصلت هاي پسنديده نسبت به ديگران ممتازبود.

صبرو استقامت وايمان وتقوي ازصفاتي هستندکه فقط صاحبان مکارم اخلاق

به آنها وابسته اند و ساير افراد ممکن است با بعضي از صفات آشنا باشند.

حضرت زينب (سلام الله عليها )در شکيبايي و استقامت و قدرت ايمان و تقوي،

يگانه بود و در فصاحت و بلاغت حضرت علي (عليه السلام) بود.

عظمت این کودک، آسمان‏ها را به زانو در می‏آورد.

کعبه هرگز شکوه کودک تو را تاب نخواهد آورد، بنت اسد!

اندکی درنگ کن، هم اکنون کعبه را خواهی دید که از شوق حضور طفل تو، سینه خواهد شکافت!

و کعبه، آغوش گشود و فاطمه را چون جان شیرین پذیرا شد. چشم‏ها، مبهوت و متحیّر، عظمت این

 دقایق را به نظاره نشسته بودند.

صدای همهمه، بیشتر شد؛ بنت اسد داخل کعبه شد و ابوطالب، این خبر دلنشین را مشتاق شد و به 

جستجوی همسر شتافت.

نه! کسی راه به کعبه ندارد؛ کعبه اکنون مهبط فرشتگان است!

سه روز گذشت و برای ابوطالب، سه هزار سال گذشت. و سرانجام یک روز نسیم، عطر یک خبر

 دل‏ انگیز را به مشام تشنه ابوطالب رساند و روح و جانش را صفا داد.

... و آفتاب طلوع کرد؛ آن هم از کعبه

   میلاد امام علی(علیه السلام) آغازگر اشاعه عدالت و مردانگی

 و معرفوالاترین الگوی شهامت و دیانت،

                      بر عاشقانش مبارک باد

   ولادت نهمین گلبرگ آسمانی آیینه‏ ی عصمت، 

        اسوه‏ی مجد و شرافت نای پرخروش ولایت

                  ناخدای کشتی هدایت

     حضرت امام جواد (علیه السلام) بر پیروان ولایت خجسته باد.

این ناله ز ماتمِ امامِ هادی ست معصوم دوازدهم امامِ دهم است

امام هادی(علیه السلام) در دوران خلافت متوكل، روزگار بسيار سختى

را پشت سرگذاشت. هراسى كه متوكل ازامام دردل داشت،سبب

شده بود تا دستور دهدسربازانش گاه و بى‏گاه بدون اجازه ازديواروارد

خانه امام شوند و آنجا را بازرسى كنند. آنها گاه پا را از اين نيز فراتر

مى‏ گذاشتند وبه هتاكى ساحت مقدس امام مى‏ پرداختند.

 

ادامه نوشته